جوشکاری برای ساخت تجهیزات مهندسی

جوشکاری قوسی با هسته شار (FCAW) روشی برای اتصال فلزی شبیه به جوشکاری MIG است، زیرا هر دو از الکترود پیوسته استفاده می کنند. با این حال، FCAW به سیم لوله ای شکل به جای یک سیم جامد نیاز دارد. این تکنیک برای استفاده در فضای داخلی و خارجی مناسب است، تا زمانی که سیم ها محافظ کافی داشته باشند. FCAW یکی از روش‌های کارآمدتر برای جوشکاری قوس الکتریکی است، زیرا از بیشتر الکترودی که وارد فرآیند می‌شود استفاده می‌کند. به لطف شکل سیم شاردار، گاز محافظ با FCAW ضروری نیست. این روش زباله های کمی بر جای می گذارد و بنابراین تنها یک فرآیند پاکسازی کوچک را پس از تکمیل به همراه دارد.

جوشکاری با پرتو الکترونیکی (EBW) یک روش اتصال فلز است که در آن پرتوهای الکترونی با سرعت بالایی شلیک می‌شوند تا یک سطح فلز را به سطح دیگری بپیوندند. هنگامی که پرتو به هدف خود برخورد می کند، نقطه آسیب دیده به اندازه کافی ذوب می شود تا قطعه مجاور را در جای خود قرار دهد. جوش EBW در سراسر بخش صنعتی نقش دارد. این روش به ویژه برای سازندگان خودرو و هوافضا مفید است که از جوش EBW برای جوش دادن بسیاری از قطعات فلزی مورد استفاده در اتومبیل‌ها، کامیون‌ها، هواپیماها و فضاپیماها استفاده می‌کنند. با توجه به ماهیت جوشکاری EBW مبتنی بر خلاء، این فرآیند برای کارهای اضطراری در ساختمان ها و خانه های تخلیه شده ایمن است.

جوشکاری هیدروژن اتمی (AHW) یک روش قدیمی برای اتصال فلزات است که عمدتاً به نفع روش‌های کارآمدتر و مؤثرتر مانند جوشکاری قوس فلزی با گاز کنار گذاشته شده است. یکی از زمینه هایی که AHW هنوز در آن رایج است، جوشکاری تنگستن است. از آنجایی که تنگستن به گرما بسیار حساس است، AHW برای این فرآیند بی خطر است. شیمیدان آمریکایی ایروینگ لانگمویر این فرآیند را پس از کشف هیدروژن اتمی خود توسعه داد.

Electroslag یک فرآیند جوشکاری سریع است که در دهه 1950 یک نوآوری بود. جوشکاری الکتروسرلاگ قطعات فلزات سنگین را برای استفاده در ماشین آلات و تجهیزات صنعتی پیوند می دهد. این فرآیند در یک موقعیت عمودی انجام می شود که اجازه می دهد یک دید واضح از کار در حالی که شکل می گیرد. این روش نام خود را از نگهدارنده های مسی آب موجود در داخل ابزار مورد استفاده برای جوشکاری سرباره گرفته است. آب مانع از نفوذ سرباره مایع به مناطق دیگر در طول جلسه جوش می شود.

یکی از اشکال کمتر مورد استفاده برای اتصال فلز، فرآیند جوشکاری زیر آب است که فقط برای فولاد ضد زنگ و سایر فلزات غنی از آهن مناسب است. این فرآیند امکان استفاده از هر دو ابزار خودکار و نیمه اتوماتیک را فراهم می کند که آن را سریع و کارآمد می کند. علیرغم سرعت، فرآیند نیاز به یک شار برای محافظت از فلز در هنگام جوشکاری دارد، از این رو نام "غوطه‌ور" نامیده می‌شود. با این پوشش، افراد می‌توانند کار خود را بدون خطر پاشیدن به پایان برسانند. بنابراین، جوشکاری زیر آب برای صنعتگران مستقل یک عمل ایمن است.

جوشکاری نقطه ای مقاومتی یک روش جوشکاری قوس الکتریکی است که در آن سطوح فلزی را با حرارت به یکدیگر متصل می کند. مقاومت در برابر جریان های الکتریکی این گرما را تولید می کند. جوشکاری RSW متعلق به گروهی از روش های جوشکاری است که به عنوان جوشکاری با مقاومت الکتریکی شناخته می شوند.

جوشکاری قوس کربنی (CAW) روشی برای اتصال فلزات با اعمال دمای بیش از 300 درجه سانتیگراد است. در جوشکاری CAW، یک قوس بین سطوح فلزی و الکترود تشکیل می شود. این روش زمانی رایج بود، اما در دهه‌های اخیر، جوشکاری دوقلو کربنی جایگزین آن شده است.

جوشکاری درز مقاومتی روشی است که حرارت را بین سطوح فایینگ فلزات با خواص مشابه ایجاد می کند. جوشکاری درز از یک طرف اتصال شروع می شود و به انتهای دیگر می رسد. این فرآیند به الکترودهای دوقلو بستگی دارد که معمولاً از مس ساخته می شوند.

به عنوان شکلی از جوشکاری نقطه ای، جوشکاری پروجکشن فرآیندی است که گرما را در یک منطقه خاص برای موقعیت یابی محلی می کند. این فرآیند در پروژه‌هایی که شامل استفاده از مهره‌ها، ناودانی‌ها و سایر بست‌های فلزی رزوه‌شده، و همچنین در میله‌ها و سیم‌های متقاطع است، رایج است.

جوشکاری سرد که متناوباً به عنوان جوش تماسی شناخته می شود، روشی است که سطوح را بدون هیچ گونه حرارت یا ذوبی به هم متصل می کند.